ภูมิหลัง

          การขนส่งทางอากาศเป็นรูปแบบหนึ่งของการขนส่งที่มีบทบาทและได้รับความนิยมสูงในยุคปัจจุบัน เนื่องจากลักษณะของการขนส่งทางอากาศที่มีความรวดเร็ว สะดวก และปลอดภัย เมื่อเปรียบเทียบกับ การขนส่งในรูปแบบอื่นๆ การขนส่งทางอากาศถือเป็นสาธารณูปโภคประเภทหนึ่งที่มีความสําคัญ และจําเป็นต่อการดํารงชีวิตของประชาชน และในบางประเทศถือเป็นหน้าที่ของภาครัฐจะต้องจัดหาบริการ ดังกล่าวให้แก่ประชาชน สําหรับประเทศไทย นอกจากการขนส่งทางอากาศจะเป็นกิจการสาธารณูปโภค ประเภทหนึ่งแล้ว การขนส่งทางอากาศยังจัดเป็นโครงสร้างพื้นฐาน (Infrastructure) อย่างหนึ่ง ที่มีบทบาทสําคัญต่อการพัฒนาประเทศ ทั้งในแง่เศรษฐกิจการค้าการลงทุนระหว่างประเทศ ตลอดจนความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ โดยเฉพาะการขนส่งทางอากาศระหว่างประเทศ

          การขนส่งทางอากาศ ไมว่าจะเป็นการขนส่งทางอากาศภายในประเทศ หรือระหว่างประเทศ สามารถแบ่งบริการได้เป็น 2 ลักษณะ คือ (1) บริการแบบประจํา และ (2) บริการแบบไม่ประจํา ซึ่งรัฐจะมีนโยบาย ในการกํากับดูแลที่แตกต่างกัน โดยปกติรัฐจะมีระดับการควบคุมกํากับดูแลบริการแบบไม่ประจําเข้มข้นน้อยกว่าบริการแบบประจํา

          สําหรับการขนส่งทางอากาศระหว่างประเทศ ประกอบด้วย (1) การขนส่งทางอากาศระหว่างประเทศ แบบไม่ประจําระหว่างประเทศ หรือที่เรียกกันว่าเที่ยวบินเช่าเหมาลํา รัฐจะใช้ดุลพินิจในการพิจารณาอนุญาต เป็นรายกรณีโดยคํานึงถึงปริมาณความต้องการเป็นหลัก และ (2) การขนส่งทางอากาศระหว่างประเทศ แบบประจํา รัฐแต่ละรัฐจะต้องจัดทําความตกลงระหว่างกัน ทั้งในรูปแบบของความตกลงทวิภาคีหรือพหุภาคี เพื่อแลกเปลี่ยนสิทธิการบินระหว่างกัน โดยความตกลงที่จัดทํานั้นจะเป็นกรอบพื้นฐานสําหรับการอนุญาต การทําการบินแบบประจําระหว่างประเทศไทยกับประเทศเหล่านั้น ซึ่งเป็นเนื้อหาที่จะกล่าวในลําดับต่อไป

**Credit Photo: www.sulzer.com**

Credit Photo: www.bryceandjeffsalignment.com

ภูมิหลัง/ลักษณะธุรกิจ

          การค้าบริการในช่วงกว่าสองทศวรรษที่ผ่านมามีการเจริญเติบโตค่อนข้างมาก ทั้งในด้านมูลค่าตลาด จำนวนผู้ประกอบการ และประเภทของธุรกิจ และได้กลายเป็นภาคเศรษฐกิจที่มีบทบาทสำคัญ ต่อการพัฒนาของประเทศต่างๆ โดยเฉพาะประเทศพัฒนาแล้ว และประเทศกำลังพัฒนา โดยปัจจุบัน ภาคบริการของประเทศกำลังพัฒนา เช่น จีน อินเดีย สิงคโปร์ ฟิลิปปินส์ และไทย มีสัดส่วนในผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (Gross Domestic Product: GDP) ถึงประมาณร้อยละ 40-50 และมีแนวโน้มที่จะขยายตัวมากขึ้น หากไม่มีปัญหาด้านเสถียรภาพทางการเมืองและเศรษฐกิจ ซึ่งการเติบโตของภาคบริการบางประเภท เช่น พลังงาน โทรคมนาคม การขนส่งและโลจิสติกส์ ยังมีส่วนสนับสนุนและกระตุ้นการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจของประเทศในภาพรวมด้วย

          ทั้งนี้ บริการในแต่ละสาขาได้มีการแตกกิจกรรมย่อยออกไปอย่างหลากหลาย อย่างไรก็ตาม ในการเจรจาเพื่อเปิดตลาดการค้าบริการระหว่างกัน จำเป็นต้องมีความชัดเจนในสาขาบริการต่าง ๆ ดังนั้น เพื่อให้เกิดความเข้าใจที่ตรงกันในระหว่างประเทศสมาชิก องค์การการค้าโลก (World Trade Organization: WTO) จึงได้จำแนกธุรกิจบริการออกเป็น 12 สาขา ซึ่งในแต่ละสาขายังจำแนกออกเป็นสาขาย่อยหรือกิจกรรม ต่าง ๆ ลงไปอีก ตามเอกสาร W/120 โดยให้สอดคล้องกับที่องค์การสหประชาชาติ (United Nations: UN) กำหนดตาม Provisional Central Product Classification (CPC)

การค้าบริการในช่วงทศวรรษที่ผ่านมามีการเจริญเติบโตค่อนข้างมาก ทั้งในเรื่องมูลค่าของตลาด จำนวนผู้ประกอบการ และประเภทของธุรกิจในแต่ละสาขาบริการ มีการจำแนกกิจกรรมย่อยหลากหลาย มากขึ้น อย่างไรก็ตาม ในการเจรจาเพื่อเปิดตลาดการค้าบริการระหว่างประเทศคู่เจรจา จำเป็นต้องมีความชัดเจนในสาขาบริการต่างๆ ดังนั้น เพื่อให้เกิดความเข้าใจที่ตรงกันในระหว่างประเทศสมาชิก องค์กรการค้า โลก (WTO) จึงได้กำหนดสาขาบริการออกเป็น 12 สาขา ซึ่งในแต่ละสาขายังจำแนกออกเป็นสาขาย่อยหรือ กิจกรรมต่างๆ ลงไปอีก โดยบริการรับฝากเก็บสินค้าและคลังสินค้า (742) เป็นกิจกรรมที่อยู่ภายใต้บริการ สนับสนุนการขนส่งทุกรูปแบบ ตาม Provisional Central Product Classification (CPC) ของ United Nations (U.N.)