• แผนปฏิบัติการของสมาชิกเอเปคแต่ละราย (Individual Action Plans: IAPs) สำหรับการเปิดเสรีด้านการค้าและการลงทุนใน 14 สาขา คือ ภาษีศุลกากร มาตรการที่มิใช่ภาษีศุลกากร บริการ การลงทุน มาตรฐานสินค้าและการรับรอง พิธีการศุลกากร สิทธิในทรัพย์สินทางปัญญา นโยบายการแข่งขัน การจัดซื้อจัดจ้างโดยรัฐ การผ่อนคลายกฎระเบียบ กฎว่าด้วยแหล่งกำเนิดสินค้า การระงับข้อพิพาท การเคลื่อนย้ายของนักธุรกิจ และการปฏิบัติตามผลการเจรจาการค้าหลายฝ่ายรอบอุรุกวัย
• แผนปฏิบัติการร่วม (Collective Action Plans: CAPs) ซึ่งเป็นแผนงานที่สมาชิกเอเปคทุกรายจะปฏิบัติร่วมกันเพื่อเปิดเสรีและอำนวยความสะดวกด้านการค้าและการลงทุน
• กิจกรรมร่วม (Joint Activities) ในด้าน ECOTECH ประกอบด้วย โครงการความร่วมมือ ECOTECH ที่กำลังดำเนินการอยู่ในกรอบคณะกรรมการ/คณะทำงานต่าง ๆ ของเอเปค

ในปีพ.ศ. 2540 (ค.ศ. 1997) การประชุมผู้นำเศรษฐกิจเอเปค ครั้งที่ 5 ที่นครแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา ได้มีมติริเริ่มให้มีกระบวนการทบทวนแผนปฏิบัติการของแต่ละสมาชิก (IAP Peer Review) เพื่อเปิดโอกาศให้สมาชิกเรียนรู้จากประสบการณ์การปฏิรูปของสมาชิกอื่นและเพื่อสนับสนุนการเปิดตลาดและมาตรการต่างๆ ในการลดค่าใช้จ่ายในการทำดำเนินธุรกิจ

ในปีพ.ศ. 2544 (ค.ศ.2001) การประชุมผู้นำเศรษฐกิจเอเปค ครั้งที่ 9 ที่นครเซี่ยงไฮ้ สาธารณรัฐประชาชนจีน ได้บรรลุผลดังนี้

• ปรับแผนปฏิบัติการโอซาก้าให้ทันสมัย จัดทำแผนปฏิบัติการการอำนวยความสะดวกทางการค้าช่วงที่ 1 (ปี 2001- 2006) ดำเนินการให้มีความโปร่งใสในด้านการบริหารจัดการเศรษฐกิจและการปฏิบัติตามหลักการความโปร่งใสที่ได้มีการตกลงกันไว้แล้ว
• ปรับปรุงกระบวนการทบทวน IAP
• เห็นชอบแผนยุทธศาสตร์ e-APEC Strategy ซึ่งเป็นแผนระยะยาวที่ม ีเป้าประสงค์ให้เอเปคก้าวสู่สังคมดิจิทัล โดยอาศัยประโยชน์จาก ICT และเครือข่ายที่ก้าวหน้า เชื่อถือได้ และแน่นอน
• ให้ดำเนินงานอย่างเร่งด่วนในโครงการริเริ่มว่าด้วยระบบอาหารของเอเปค (APEC Food System Initiative) ซึ่งมุ่งสร้างความมั่นคงด้านอาหารผ่านการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานในชนบท การส่งเสริมการค้าอาหาร และการถ่ายทอดเทคโนโลยีการผลิตและการแปรรูปอาหาร

ในปีพ.ศ. 2545 (ค.ศ.2002) การประชุมผู้นำเศรษฐกิจเอเปค ครั้งที่ 10ที่ ณ เมืองลอสคาบอส ประเทศเม็กซิโก นายกรัฐมนตรีไทยได้แถลงความพร้อมของไทยในการเป็นเจ้าภาพจัดการประชุมเอเปคประมาณ 23 ครั้ง ในปี 2546 โดยไทยให้ความสำคัญกับการสร้างสังคมความรู้ ส่งเสริมความมั่นคงของมนุษย์ ปฏิรูประบบการเงิน เน้นการเติบโตด้วยการสร้างความเข้มแข็งให้วิสาหกิจขนาดกลางและย่อม วิสาหกิจขนาดจิ๋ว เป็นต้น

ในปี พ.ศ.2546 (ค.ศ.2003)  ไทยเป็นเจ้าภาพจัดการประชุมเอเปค โดยกระทรวงพาณิชย์เป็นเจ้าภาพจัดการประชุมรัฐมนตรีค้าเอเปค (APEC MRT) 2003 ในเดือนมิถุนายน 2546 ณ จังหวัดขอนแก่น โดยใช้ Theme เดียวกับประเด็นหลักของการประชุมเอเปค 2003 คือ โลกแห่งความแตกต่าง: หุ้นส่วนเพื่ออนาคต (A World of Differences : Partnership for the Future) โดยการประชุมเน้นการเสริมสร้างการค้าและความเป็นหุ้นส่วนทางเศรษฐกิจระหว่างสมาชิกเอเปคที่มีความหลากหลายทั้งด้านวัฒนธรรมและระดับการพัฒนา (Strengthening Trade and Economic Partnership among Diverse Economies)

     สำหรับการประชุมผู้นำเศรษฐกิจเอเปค ครั้งที่ 11 ที่ กรุงเทพฯ ประเทศไทย ได้บรรลุผลดังนี้

• ให้ความเห็นชอบต่อข้อเสนอของไทยให้จัดตั้งแกนกลางของเอเปค (APEC Geneva Caucus) ขึ้นที่เจนีวา เพื่อให้ผู้แทนสมาชิกเอเปค ณ นครเจนีวาได้มีโอกาสร่วมมือและแลกเปลี่ยนความเห็นกันอย่างใกล้ชิดมากยิ่งขึ้น
• ให้ดำเนินโครงการนำร่องสำหรับสมาชิกที่มีความพร้อม (Pathfinder Initiatives)   ซึ่งรวมถึงโครงการจัดทำความตกลงยอมรับมาตรฐานร่วมด้านอาหารของอาหารของเอเปค (APEC Sectoral Food MRA Initiative) และแถลงการณ์เรื่องเศรษฐกิจดิจิตอล เพื่อยุติการละเมิดลิขสิทธิ์สินค้าประเภทซีดี และเปิดทางเลือกด้านเทคโนโลยีสำหรับภาคธุรกิจ
• ย้ำถึงความสำคัญของความสมดุลระหว่างมาตรการต่อต้านการก่อการร้ายและการ อำนวยความสะดวกทางการค้า โดยเห็นว่ามาตรการต่อต้านการก่อการร้ายเป็นเรื่องที่จำเป็นแต่อาจส่งผลกระทบต่อสมาชิกได้ ดังนั้นจึงสนับสนุนให้มีความช่วยเหลือทางเทคนิคเพื่อเพิ่มขีดความสามารถของสมาชิกในการนำเทคโนโลยีใหม่ๆ มาใช้ในการดำเนินมาตรการรักษาความปลอดภัยที่จะช่วยอำนวยความสะดวกทางการค้าด้วย
• เห็นชอบแผนงานของเอเปคด้านการปฏิรูปโครงสร้าง เพื่อสร้างเสริมสภาพแวดล้อมทางเศรษฐกิจของสมาชิกให้เหมาะสมต่อการดำเนินธุรกิจ และการพัฒนาประเทศ โดยเน้นการดำเนินงานในด้านต่างๆ ได้แก่ นโยบายการแข่งขันและการผ่อนคลายกฎระเบียบต่างๆ บรรษัทภิบาล การปฏิรูปโครงสร้างหนี้ และการเสริมสร้างความแข็งแกร่งของโครงสร้างกฎหมายทางเศรษฐกิจ

ในปีพ.ศ.2547 (ค.ศ.2004) การประชุมผู้นำเศรษฐกิจเอเปค ครั้งที่ 12 ที่กรุงซานติอาโก ประเทศชิลี ได้บรรลุผลดังนี้

• รับรองแนวทางการจัดทำเขตการค้าเสรีในกรอบเอเปค (Best Practices for RTAs/FTAs) เพื่อใช้เป็นแนวทางในการจัดทำ RTAs/FTAs ของสมาชิกเอเปค โดยครอบคลุมประเด็นหลักๆ ได้แก่ ความโปร่งใส กฎว่าด้วยแหล่งกำเนิดสินค้า การอำนวยความสะดวกทางการค้า เป็นต้น
• เห็นชอบสินค้า IT 3 รายการ คือ multi-chip integrated circuits, digital multifunctional machines and modems เพื่อเสนอต่อ WTO พิจารณาความเป็นไปได้ในการยกเลิกภาษีต่อไป
• รับทราบข้อเสนอของสภาที่ปรึกษาทางธุรกิจเอเปค ABAC เรื่องการศึกษาความเป็นไปได้ และขอบเขตของการจัดทำเขตการค้าเสรีนภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก (Free Trade Area of the Asia Pacific : FTAAP)
• รับรอง Leaders Agenda to Implement Structural Reform (LAISR) เพื่อให้สมาชิกปฏิรูปโครงสร้างทางเศรษฐกิจ โดยเฉพาะด้านนโยบายการแข่งขันและการใช้ระบบธรรมาภิบาลและบรรษัทภิบาล

ในปีพ.ศ.2548 (ค.ศ.2005) การประชุมผู้นำเศรษฐกิจเอเปค ครั้งที่ 13 เมืองปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ ได้บรรลุผลดังนี้

• ให้การรับรองรายงานการประเมินผลกลางรอบของความคืบหน้าในการเปิดเสรีการค้าการลงทุนของเอเปค (Mid-term stocktake) ซึ่งระบุแผนการดำเนินงานต่อไปของเอเปคเพื่อให้บรรลุเป้าหมายโบกอร์ (Busan Roadmap to Bogor Goals) อาทิเช่น การสนับสนุนการเจรจาการค้าพหุภาคี การจัดทำ RTAs/FTAs ให้มีคุณภาพ
• รับทราบความคืบหน้าในการดำเนินงานของสมาชิกเพื่ออำนวยความสะดวกทางการค้าโดยมีเป้าหมายดเพื่อลดต้นทุนการทำธุรกรรมทางการค้าลง 5% ภายในปี 2006 และเห็นพ้องที่จะลดต้นทุนลงอีก 5% ภายในปี 2010 ทั้งนี้ ที่ประชุมมอบหมายให้เจ้าหน้าที่จัดทำแผนงาน (action plan) ด้านการอำนวยความสะดวกทางการค้าต่อจากปี 2006
• เห็นชอบการจัดทำ RTAs/FTAs ให้มีคุณภาพและครบถ้วน (comprehensive) โดยจัดทำต้นแบบ (model measures) ในเรื่องต่างๆ ที่มีอยู่ใน RTAs/FTAs Chapter ให้ได้มากที่สุดภายในปี 2008 เนื่องจากเห็นว่าเป็นแนวทางสำคัญอย่างหนึ่งที่จะนำไปสู่เป้าหมายโบกอร์ และรับทราบต้นแบบด้านการอำนวยความสะดวกทางการค้า (model measures on trade facilitation) เพื่อใช้เป็นแนวทางสำหรับสมาชิกในการเจรจาจัดทำ RTAs/FTAs ในเรื่องดังกล่าวให้มีคุณภาพ โดยการดำเนินการดังกล่าวให้เป็นไปตามความสมัครใจ
• รับรองแนวทางการดำเนินงาน (Model Guidelines) เพื่อลดการค้าสินค้าปลอมแปลงและสินค้าผิดกฎหมาย คุ้มครองไม่ให้เกิดการทำซ้ำและลอกเลียนแบบโดยไม่ได้รับอนุญาต และป้องกันการขายสินค้าปลอมแปลงบนสื่ออิเล็กทรอนิกส์
• หารือเรื่อง Technology Choice Principles ซึ่งกล่าวถึง การมีนโยบายการจัดซื้อจัดจ้างที่ใความโปร่งใส ไม่เลือกปฏิบัติ และเปิดกว้าง ให้มีการแข่งขันโดยไม่มีข้อจำกัดในการเลือกใช้เทคโนโลยีจากรัฐบาล
• เห็นชอบข้อเสนอของไทยในการเป็นเจ้าภาพจัด Seminar on the Development of Sectora Food MRAs ในเดือนมิถุนายน 2006 เพื่อจัดทำแผนการดำเนินงานในเรื่องนี้
• เห็นว่าการก่อการร้ายเป็นภัยคุกคามอย่างร้ายแรงต่อความมั่นคง ปลอดภัย และการเจริญเติบโตของภูมิภาคเอเปค จึงสนับสนุนการให้ข้อมูลเกี่ยวกับการสูญหายหรือการขโมยเอกสารการเดินทางแก่ International Criminal and Police Organization (ICPO) และเรียกร้องให้มีความร่วมมือกันในการใช้เอกสารการเดินทางแบบ machine readable ที่มีข้อมูล biometrics ภายในปี 2008 หากเป็นไปได้
• ที่ประชุมมีความกังวลต่อประเด็นเรื่องผลกระทบของกฎระเบียบด้านสิ่งแวดล้อมที่มีต่อสินค้า รวมถึงข้อเสนอของ EU ในเรื่อง REACH legislation (Registration, Evaluation and Authorisation of Chemicals กฎระเบียบของ EU ที่ควบคุมการใช้สารเคมีในสินค้าทุกชนิด) และกฎระเบียบเรื่องข้อจำกัดต่อสารที่เป็นอันตราย (Restriction of Hazardous Substances: RoHS) ต่อการค้าระหว่างประเทศ จึงขอให้มีการหารือทั้งในระดับสองฝ่ายและเวทีระหว่างประเทศเพื่อให้มั่นใจว่า ข้อเสนอดังกล่าวจะใช้เพื่อปกป้องสุขภาพของมนุษย์และสิ่งแวดล้อม ไม่ใช้เพื่อเป็นข้อจำกัดทางการค้า

ในปีพ.ศ.2549 (ค.ศ.2006) การประชุมผู้นำเศรษฐกิจเอเปค ครั้งที่ 14 กรุงฮานอย ประเทศเวียดนาม ได้บรรลุผลดังนี้

• ออกแถลงการณ์เพื่อเรียกร้องให้การเจรจารอบโดฮาฟื้นขึ้นมา โดยสมาชิกพร้อมที่จะผ่อนปรนท่าทีในเรื่องสำคัญๆ และคำนึงถึงความกังวลและความอ่อนไหวของสมาชิก
• รับรองแผนปฏิบัติการฮานอย ซึ่งกำหนดแผนปฏิบัติการในเรื่องต่างๆ และกรอบระยะเวลาในการดำเนินการในช่วงปี 2007-2010 เพื่อไปสู่เป้าหมายโบกอร์ เช่นการสนับสนุนการเจรจาการค้าพหุภาคี การส่งเสริมการจัดทำ RTAs/FTAs ให้มีคุณภาพ การอำนวยความสะดวกทางการค้า การลงทุน
• รับรองผลการศึกษาของ PECC ซึ่งสรุปว่า การจัดตั้งเขตการค้าเสรีเอเชีย-แปซิฟิค (Free Trade Area of the Asia-Pacific: FTAAP) เพื่อเป็นอีกทางเลือกหนึ่งในการเปิดเสรีการค้ามากขึ้นภายใต้เอเปค มีความเป็นไปได้ยาก เนื่องจากสมาชิกมีระดับการพัฒนาทางเศรษฐกิจที่แตกต่างกัน อย่างไรก็ตาม ที่ประชุมผู้นำเศรษฐกิจเอเปคเห็นว่า FTAAP เป็นเป้าหมายระยะยาวและมอบหมายให้เจ้าหน้าที่ไปศึกษาแนวทางที่จะนำไปสู่การจัดตั้ง FTAAP และรายงานผลต่อที่ประชุมรัฐมนตรีเอเปคในเดือนกันยายน 2007
• รับรองการจัดทำต้นแบบ (model measure) เพื่อเป็นแนวางสำหรับสมาชิกเอเปคในการเจรจาจัดทำ RTAs/FTAs จำนวน 6 เรื่องจาก 14 เรื่องประกอบด้วย Trade in Goods, Technical Barriers to Trade, Government Procurement, Transparency, Dispute Settlement และ Cooperation โดยข้อบทที่เหลือ 8 เรื่องให้ทำต่อไปในปีหน้า ซึ่งมีข้อบทที่เป็นข้อเสนอของไทยรวมอยู่ด้วยคือ SPS, Subsidies and Countervailing Measure และ Anti-Dumping
• รับรองกรอบการดำเนินงานสำหรับแผนปฏิบัติงานการอำนวยความสะดวกทางการค้าช่วงที่ 2 (Trade Facilitation Action Plan 2: TFAP2) ซึ่งมีเป้าหมายที่จะลดต้นทุนในการทำธุรกรรมลงอีก 5 % ในปี 2010 โดยมอบหมายให้เจ้าหน้าที่จัดทำรายละเอียด TFAP 2 เพื่อเสนอต่อที่ประชุมรัฐมนตรีการค้าเอเปคในเดือนกรกฎาคม 2550  

พ.ศ. 2550 (ค.ศ. 2007) การประชุมผู้นำเศรษฐกิจเอเปค ครั้งที่ 15 นครซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย ได้บรรลุผลที่สำคัญ ดังนี้

• รับรองปฏิญญาของผู้นำฯ ว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ความมั่นคงด้านพลังงาน 
  และการพัฒนาที่สะอาด ซึ่งปฏิญญาฯ ดังกล่าวมี 3 ส่วนหลักคือ
  • ยืนยันข้อผูกพันตาม United Nations Framework Convention on Climate Change (UNFCCC) และหลักการสำคัญสำหรับการดำเนินการภายหลังข้อผูกพันระยะที่ 1 ของพิธีสารเกียวโตสิ้นสุดลงในปี 2012 กล่าวคือ ความครอบคลุมมิติต่างๆ การเคารพความของสภาวะแวดล้อมและศักยภาพที่แตกต่างกันของแต่ละประเทศสมาชิก ความยืดหยุ่น บทบาทของเทคโนโลยีและแหล่งพลังงานสะอาด การใช้ที่ดินและป่าไม้ การส่งเสริมการค้าการลงทุนเสรี และการสนับสนุนยุทธศาสตร์ในการปรับตัวอย่างได้ผล
  • สนับสนุนการดำเนินการระหว่างประเทศด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศภายหลังปี 2012 ในทุกระดับ
  • วาระการดำเนินการร่วมกันของเอเปค เช่น ปรับปรุงประสิทธิภาพการใช้พลังงานเพื่อให้บรรลุเป้าหมายในการลดสัดส่วนของการใช้พลังงานต่อผลิตภัณฑ์มวลรวมประชาชาติ (energy intensity) ลงอย่างน้อยร้อยละ 25 ภายในปี 2030 การเพิ่มพื้นที่ป่าอย่างน้อย 20 ล้านเฮกเตอร์ภายในปี 2020 การจัดตั้งเครือข่ายการจัดการและฟื้นฟูป่าไม้ เป็นต้น
• ออกแถลงการณ์แยก (stand-alone) เรื่อง การเจรจารอบโดฮา เพื่อเป็นการแสดงเจตนารมณ์ทางการเมืองผลักดันการเจรจา และเห็นว่า ความสำเร็จของการเจรจาขึ้นอยู่กับความคืบหน้าในด้านสินค้าเกษตรและอุตสาหกรรม พร้อมทั้งสั่งการให้รัฐมนตรีและเจ้าหน้าที่เจรจาบนพื้นฐานร่างเอกสารที่เสนอโดยประธารกลุ่มเจรจาการเข้าสู่ตลาดสินค้าเกษตรและอุตสาหกรรม
• รับรองรายงานการรวมกลุ่มทางเศรษฐกิจที่ใกล้ชิดมากขึ้นในภูมิภาค (Regional Economic Integration)
  โดยเห็นว่า เป้าหมายของเอเปคระยะสั้นคือ การส่งเสริมระบบการค้าพหุภาคี ระยะกลางคือการบรรลุเป้าหมายโบกอร์ ส่วนเขตการค้าเสรีเอเชีย-แปซิฟิค (Free Trade Area of the Asia-Pacific : FTAAP) เป็นเป้าหมายระยะยาว โดยสมาชิกตกลงที่จะเร่งรัดความพยายามเพื่อลดอุปสรรคการค้าการลงทุน พัฒนาประสิทธิภาพและศักยภาพทางเศรษฐกิจของสมาชิก สร้างบรรยากาศที่เอื้อต่อการลงทุนและการดำเนินธุรกิจ โดยให้ความสำคัญกับการปฏิรูปโครงสร้างภายในและส่งเสริมตลาดเงินของภูมิภาค
• รับรอง model measures เพิ่มอีก 3 เรื่องเพื่อใช้เป็นต้นแบบสำหรับการเจรจาจัดทำ RTAs/ FTAs ของสมาชิก ประกอบด้วย พาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ กฎว่าด้วยแหล่งกำเนิดสินค้า และมาตรการสุขอนามัยและอนามัยพืช (SPS) โดยประเทศไทยเป็นผู้ยกร่างเรื่องหลังนี้

พ.ศ. 2551 (ค.ศ. 2008) การประชุมผู้นำเศรษฐกิจเอเปค ครั้งที่ 16 กรุงลิม่า ประเทศเปรู ได้บรรลุผลที่สำคัญดังนี้

• ออกแถลงการณ์แยก (stand-alone) เรื่องเศรษฐกิจโลก เพื่อเป็นการแสดงให้เห็นถึงเจตนารมณ์ที่จะร่วมมือกันแก้ไขปัญหาวิกฤตการเงินโลก โดยการสร้างความมั่นคงให้กับภาคการเงิน สร้างความแข็งแกร่งให้เศรษฐกิจ และส่งเสริมการลงทุนและการบริโภค อีกทั้งให้การสนับสนุน สถาบันการเงินระหว่างประเทศ หน่วยงานสินเชื่อเพื่อการส่งออก และธนาคารเอกชน ให้เป็นแหล่งเงินทุนกับภาคธุรกิจรวมถึงธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม เพื่อรักษาการค้าและการลงทุนให้อยู่ในภูมิภาค พร้อมทั้งสั่งการให้รัฐมนตรีและเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องเร่งการดำเนินการตามการรวมกลุ่มทางเศรษฐกิจที่ใกล้ชิดมากขึ้นในภูมิภาค (Regional Economic Integration) รวมถึงเขตการค้าเสรีเอเชีย-แปซิฟิค (Free Trade Area of the Asia-Pacific : FTAAP) ซึ่งเป็นเป้าหมายระยะยาว และเพิ่มความเข้มข้นในการปฏิรูปโครงสร้างภายใน
• รับรองรายงานความคืบหน้าการรวมกลุ่มทางเศรษฐกิจที่ใกล้ชิดมากขึ้นในภูมิภาค (Regional Economic Integration) ปี 2551 และแผนงานการดำเนินงานในปี 2552
• รับรอง model measures เพิ่มอีก 5 เรื่องเพื่อใช้เป็นต้นแบบสำหรับการเจรจาจัดทำ RTAs/ FTAs ของสมาชิก ประกอบด้วย นโยบายการแข่งขัน สิ่งแวดล้อม การเคลื่อนย้ายของนักธุรกิจ มาตรการปกป้อง รวมถึงเรื่อง custom administration and trade facilitation ที่จัดทำโดย ABAC
• รับรองแผนปฏิบัติงานการอำนวยความสะดวกทางการลงทุน (Investment Facilitation Action Plan : IFAP) เพื่อส่งเสริมการลงทุนในภูมิภาคและการศึกษาข้อตกลงด้านการลงทุนทั้งที่เป็นทวิภาคีและที่มีอยู่ในข้อตกลงการค้าเสรีต่างๆ
• ให้ความสำคัญกับการปฏิบัติงานตามมติผู้นำเอเปคเรื่องปฏิรูปโครงสร้างภายใน (Leader’s Agenda to Implement Structural Reform : LAISR) ถือเป็นงานหลักที่จะเชื่อมโยงการเปิดเสรีการค้าและการลงทุน การอำนวยความสะดวกทางธุรกิจ และความร่วมมือและช่วยเหลือทางด้านเทคนิคและวิชาการ

พ.ศ. 2552 (ค.ศ. 2009) การประชุมผู้นำเศรษฐกิจเอเปค ครั้งที่ 17 ประเทศสิงคโปร์ ได้บรรลุผลที่สำคัญ ดังนี้

• ยืนยันการจัดตั้งเขตการค้าเสรีเอเชีย-แปซิฟิค (Free Trade Area of the Asia-Pacific: FTAAP) ยังเป็นเป้าหมายระยะยาวของเอเปค และขณะนี้เอเปคควรมุ่งวางรากฐานการเปิดเสรีด้านอื่นๆ รวมทั้งการศึกษาในรายละเอียด ผลดีผลเสียของ FTAAP
• ตกลงให้สมาชิกเอเปคร่วมกันลดค่าใช้จ่าย เวลา และขั้นตอนในการดำเนินธุรกิจลง โดยมีเป้าหมายร่วมกันให้ลดลงอย่างน้อยร้อยละ 5 ภายในปี 2011 และร้อยละ 25 ภายในปี 2015 ใน 5 สาขา ประกอบ ด้วย การเริ่มต้นธุรกิจ การขอสินเชื่อ การบังคับใช้สัญญา การค้าข้ามพรมแดน และการขอใบอนุญาต
• เห็นพ้องในการปรับกระบวนทัศน์ด้านการเจริญเติบโตของเอเปค (เพื่อป้องกันไม่ให้วิกฤตเศรษฐกิจโลกเกิดขึ้นอีกในอนาคต) ให้เน้นการเติบโตที่สมดุล (balanced) เท่าเทียม (inclusive) ยั่งยืน (sustainable)
  และการเติบโตโดยใช้นวัตกรรม ความรู้ และเทคโนโลยี (Knowledge-based Growth) หรือที่เรียกว่า APEC Growth Strategy และมอบหมายให้สมาชิกไปจัดทำแผนงานในเรื่องนี้ในปี 2553
• เห็นพ้องการสร้างความเชื่อมโยงของห่วงโซ่อุปทาน (supply chain connectivity) จะช่วยอำนวยความสะดวกทางการค้าการลงทุนในภูมิภาคเอเปค ซึ่งผลการศึกษาของเอเปคพบว่า จุดอ่อนของความเชื่อมโยงของห่วงโซ่อุปทานภายในภูมิภาคเอเปคพบมากใน 4 มิติหลัก ได้แก่ สาธารณูปโภคพื้นฐาน นโยบายและกฎระเบียบ กระบวนการและขั้นตอนทางการค้า และปัญหาเชิงสถาบัน

พ.ศ. 2553 (ค.ศ. 2010) การประชุมผู้นำเศรษฐกิจเอเปค ครั้งที่ 18 ณ ประเทศญี่ปุ่น ได้บรรลุผลที่สำคัญดังนี้

• รัฐมนตรีเอเปคออกแถลงการณ์แยก (Standalone Statement) เรื่องการสนับสนุนการเจรจารอบโดฮาและการต่อต้านการใช้มาตรการกีดกันเพื่อส่งสัญญาณการเมืองให้การเจรจารอบโดฮาสรุปผลได้ในปี 2011 และขยายเวลาการตกลงที่จะไม่ใช้มาตรการที่เป็นอุปสรรคต่อการค้าการลงทุนใหม่ๆ ออกไปจนถึงปี 2013
• เห็นชอบรายงานการประเมินผลการบรรลุเป้าหมายการเปิดเสรีการค้าการลงทุนตามเป้าหมายโบกอร์ในปี 2010 (ปี 2020 สำหรับเขตเศรษฐกิจกำลังพัฒนา) ของสมาชิกพัฒนาแล้ว 5 เขตเศรษฐกิจ (แคนาดา ออสเตรเลีย ญี่ปุ่น นิวซีแลนด์ และสหรัฐฯ) และสมาชิกกำลังพัฒนาที่อาสาเข้าร่วมประเมินผลในปีนี้อีก 8 เขตเศรษฐกิจ (ชิลี เปรู เม็กซิโก ฮ่องกง จีนไทเป เกาหลีใต้ สิงคโปร์และมาเลเซีย)
• เห็นพ้องว่าการจัดทำ FTAAP ควรใช้วิธีสร้าง building block จาก RTAs/FTAs ที่มีหรือกำลังดำเนินอยู่ เช่น TPP (Trans-Pacific Strategic Economic Partnership Agreement), ASEAN+3 และ ASEAN+6 โดยเอเปคจะมีบทบาทเป็นที่บ่มเพาะทางความคิด (intellectual incubator) สำคัญของการเจรจาเหล่านี้ รวมถึงการเจรจา FTAAP หากจะมีขึ้นในอนาคต

-------------------------------------------

สำนักยุทธศาสตร์การเจรจาการค้า

กรมเจรจาการค้าระหว่างประเทศ

กรกฎาคม 2554